24

«Sì, ma nol sares plui sigûr meti Milio in purghe, tant pâr scomençâ?» e proponê Line.
Le mame di Milio le cjalâ furiôse ma no dissè nie.
Line e niçâ al cjaf murmugnânt:
«Be’, jo no lu ài nancje tai tacs des scarpis, ma o viodarin cemût che e larâ a finî!»
«Milio al è un braf frut» e dissè le mame di Milio cun ton risolût. Pâl barcon e podeve lampâ chel braf frut cori e zuiâ cu le sûr piçule. E jerin biêi come doi agnulutz, ai vôi de mame: Milio cul so vistît a rîs de domenie e le barete sul cjaf biond; Ide cul so gnûf vistîdut rôs cu le fasse blancje in vite. Le mame di Milio e riduçâ. Po e cjalâ bande la strade e e dissè conturbâde:«Sperin che Toni si movi a issâ le bandere, parceche i nestris ospitz e puêdin jessi chi di un moment all’altri.»
Dut al sameave lâ indenant ben, ma — ce rabie! — intant che il pari di Milio al stave manovrânt le bandere, al rivâ Fredo des stalis sberlânt:
«E fâs le vacje! E fâs le vacje!»