73 (247)

lis sôs gjalinis ridotis in ta chel mût? çumbâ-Lote, la gjaline di sô proprietât, a jere ancje jê li, distirade jù come une sdrume blancje, imobile, e Milio la cjapâ sù vaînt. Sì, dal sigûr che a jere muarte: in jê no si notave olme di vite! Puare çumbâ Lote cumò a jere finide par jê e pai sôi numerôs e bogns ûfs! Le uniche robe che Milio al podês fâ a jere di dai prime pussibil une onorevule sepulture. Al veve bielzà denant dai voi la scrite de sô lapide: « Chi a polse çumbâ Lote, spauride a muart di Scriç ».

Milio al jere parbon plen di marum par colpe di Scriç: al varês sierât chel mostri di gnûf tal cjôt e no lu varês plui lassat libâr. Pâl moment çumbâ-Lote a podeve restâ tal dipuesit dai lens. Milio la puartà li in braç cun la massime cautele e la poià sul çoc indulà che si meteve i lens di sclapà. A podeve spietâ li in spiete de sô